zaterdag 30 oktober 2010

Hebbes !

Al jaren organiseer ik de zeevogelreizen naar de Britse Farne eilanden en Bass Rock en steeds weer kriebelt het dusdanig dat ik zelf ook mijn spullen meeneem en aan het fotograferen sla. Wat de papegaaiduikers betreft deed ik dat eigenlijk nog maar om een reden; het vastleggen van het eeuwige gevecht van deze vogels met hun belagers.
Papegaaiduikers komen alleen aan land om te broeden en dat doen ze in oude konijnenholen op de zandige gedeeltes van de eilanden. Zodra de jongen geboren zijn worden ze gevoerd met zandspiering welke door de razendsnelle vogels gevangen worden op zee en vervolgens naar het nest gebracht worden. Onderweg naar dat nest worden ze echter opgewacht door kok-, zilver- en mantelmeeuwen die met zwaar geweld proberen de visjes van de papegaaiduiker afhandig te maken. Het is echt ongelooflijk om te zien hoe snel en hoe hardhandig het er hier aan toe gaat. Dermate snel dat het fotograferen er van mij nog nooit gelukt was; tot dit jaar dan.
Elke keer bleef ik maar aanvliegende vogels volgen in de hoop dat het allemaal een keer op zijn plek zou vallen. Zo ging het ook hier want pas tijdens het fotografen kwam de zilvermeeuw mijn zoeker binnen vliegen en kon ik nog net twee foto’s maken. Je begrijpt dat je dan even heel blij wordt als je het resultaat bekijkt. Let vooral ook eens op de indringende blik van de belager.
En dan nog meer goed nieuws; de aanval mislukte…









Meer op de website.

maandag 25 oktober 2010

Drieteenmeeuw

Door de aanhoudende drukte heeft het bewerken van mijn foto’s grote achterstand opgelopen. In verband met het aanstaande lezingen seizoen ben ik de bestaande presentaties aan het updaten met niet beeld en zo komt er nog weer eens wat boven drijven. Zo ben ik nu bezig met de zeevogelreis van afgelopen zomer naar de Farne eilanden en Bass Rock. Vandaag de drieteenmeeuwen bewerkt en aan de database op we website toegevoegd. Natuurlijk laat ik er hier ook even graag een paar zien.





woensdag 6 oktober 2010

Verrassing naast de auto



Hoewel de muskusossen het belangrijkste doel van deze reis waren hadden we natuurlijk ook oog voor wat de flora en fauna in Dovrefjell nog meer te bieden heeft. Daarbij zijn we menige berg op en af gereden. De jacht op sneeuwhoen en rendier was in volle gang dus de kans om wat te treffen was helaas niet al te groot. Toch was er het nodige te zien zoals klapekster, zeearenden, steenarend, ruigpootbuizerds, bonte kraaien, raven enz.
Op een van de bergen, we zaten op 1200 meter hoogte, hebben we genoten van het geweldige uitzicht maar vooral ook van het om de haverklap omslaan van het weer. Het ene moment keken we diep het dal in maar vijf minuten later zag je geen hand meer voor ogen . Op het moment dat we besluiten de afdaling in te zetten geeft René aan het gevoel te hebben dat we nog niet terug moeten gaan. Omdat je vooral als natuurfotograaf een goed gevoel nooit uit de weg moet gaan besluiten we om te draaien en de Berlingo weer wat klimwerk te laten doen. Na nog geen vijf minuten gereden te hebben weten we niet wat we zien. Van achter een stapel stenen zien we twee witte oortjes steken; een poolvos!



De adrenaline slaat compleet bij ons toe en bedeesd maar snel maken we onze eerste beelden. De vos laat zich een aantal keer fotograferen waarna wij besluiten de auto strategisch neer te zetten in de hoop dat hij nog weer terug komt. Nou, daar hoefden we niet lang op te wachten.
Het duidelijk nog jonge dier komt al snel uit de dekking en wandelt rustig maar voorzichtig langs de auto. Rustig zoekt hij het terrein af waarbij hij af en toe op de stenen langs de afgrond gaat zitten. Met het mooie gedempte licht van dit moment geeft dat een mooie donkere achtergrond. In razend tempo knallen we onze kaartjes vol.



Tijdens het fotograferen besef ik me maar al te goed dat dit echt een krent in de pap is. Poolvossen zijn zo goed als uitgestorven geweest in Noorwegen omdat zijn witte vacht erg populair was. Enige jaren terug is er een herintroductieproject gestart maar daarvan worden nog maar zeer zelden dieren waargenomen; laat staan in het wil geboren jongen zoals wij dat getroffen hebben. Hoe kan het anders in zulke enorm grote gebieden. Deze vos is inmiddels al ver op weg om zijn grijs/bruine zomervacht in de ruilen voor het maagdelijk wit; hoeveel mazzel kun je hebben.







Na deze unieke ontmoeting is het gaan sneeuwen in de bergen en hebben we er nog twee dagen aan besteed in de hoop een nieuwe ontmoeting te mogen meemaken.Dat heeft alleen stalbenen en bevroren tenen opgeleverd. Maar wat maakt het uit; ik heb mijn foto’s van het jaar te pakken.



Op de website staat de hele serie voor u klaar; In dit artikel al vast een voorproefje. Kijk ook eens op de website van René Koster. Dat verdiend hij want het was dankzij zijn voorgevoel dat we deze unieke ontmoeting mochten meemaken.

zaterdag 2 oktober 2010

Artikel en interview in FotoMagazine

Onlangs werd ik door de redactie van het blad FotoMagazine benaderd over de reizen welke ik voor natuurfotografen organiseer. Het artikel en het bijbehorende interview is deze maand te lezen em het magazine is verkrijgbaar bij de kiosk en boekhandel.